نوشته ی بِنس نانی درآمدی روشن، قابل فهم و درعین حال عمیق به شاخه ای مهم از فلسفه است که به هنر، زیبایی و سلیقه می پردازد. اما این کتاب خیلی زود نشان می دهد که زیبایی شناسی فقط مربوط به موزه ها، اپرا یا آثار هنری کلاسیک نیست؛ بلکه در تجربه های روزمره ی ما حضور دارد: از تماشای برگ های پاییزی در پارک گرفته تا نوری که هنگام غروب روی میز آشپزخانه می افتد، یا حتی انتخاب لباسی که امروز می پوشیم و تصمیمی ساده مثل اضافه کردن کمی فلفل به غذا. نانی با نگاهی باز و فراگیر، زیبایی شناسی را به عنوان بخشی جدانشدنی از زندگی روزمره معرفی می کند. او علاوه بر سنت های زیبایی شناسی غربی، به دیدگاه های غیرغربی هم می پردازد و توضیح می دهد چرا این حوزه گاهی به اشتباه نخبه گرا یا مخصوص «هنر والا» دانسته می شود. به زعم نویسنده، آثار هنری کلاسیک هیچ برتری ذاتی ای نسبت به سریال های تلویزیونی، خال کوبی، موسیقی پانک یا دیگر شکل های بیان فرهنگی ندارند. این کتاب تأکید می کند که وظیفه ی زیبایی شناسی قضاوت درباره ی خوب یا بد بودن آثار هنری نیست و قرار نیست به ما بگوید کدام تجربه ارزشمندتر است. هر تجربه ای که برای فرد معنا داشته باشد، می تواند موضوع زیبایی شناسی باشد. همین نگاه فراگیر، راه تازه ای برای فهم رابطه ی ما با هنر، جامعه و ارزش های شخصی مان باز می کند.