خلاصه داستان: این رمان داستان زنی به‌نام سوفیا را در ده پرده با محور قرار دادن شخصیت‌های اطراف او روایت می‌کند. سوفیا، هم‌خانه‌ای‌هایش، عمه و مادرش. زنانی که برخی مستقل و حتی فمینیست‌اند و برخی دیگر زنانی کاملا معمولی. در این داستان اشاره‌هایی حیرت‌انگیز باعث می‌شود خواننده پی ببرد که حتی معمولی‌ترین این زنان هم قدرتی خارق‌العاده اما نهفته در درون خود، در مواجهه با مسائل دارند. سوفیا دوست دارد بازیگر شود و در راه، هم مسیر تحصیل را پیش می‌گیرد و هم خود را در معرض آزمون‌های سینما و بازیگری قرار می‌دهد. ‌‌ درباره‌ی نویسنده: ‌پائولو کنیه‌تی، نویسنده و مستندساز ایتالیایی، سال 1978 در میلان متولد شد. او تحصیل در رشته‌ی ریاضیات در دانشگاه میلان را رها کرد و در سال 1999 از مدرسه‌ی فیلمسازی ویسکونتی در میلان فارغ‌التحصیل شد و بعد از آن خود را وقف ساخت مستندهای سیاسی و اجتماعی کرد. کار خود را به‌عنوان نویسنده با انتشار چند مجموعه‌داستان کوتاه در سال 2003 آغاز کرده است. "سوفیا..." سومین کتاب این نویسنده محسوب می‌شود و پیش از این از همین نویسنده "کوه هشتم" به فارسی برگردانده شده بود. ‌ درباره‌ی کتاب و جوایز ادبی: این کتاب سال 2012 توسط انتشارات مینیموم فاکس به چاپ رسید و در سال 2013 در فهرست نهایی نامزدهای جایزه استرگا، یکی از معتبرترین جوایز ادبی ایتالیا، قرار گرفت. ظرافت‌های شخصیت‌پردازی و نقطه‌های اوج هر کدام از این ۱۰ روایت باعث می‌شود کلیت داستان قلب خواننده را به لطافت لمس کند. درباره‌ی ترجمه: مترجم این کتاب، نیایش بهمنیه است که متن اصلی را مستقیم از زبان ایتالیایی به فارسی برگردانده است. ‌ برش‌هایی از کتاب: هرچیزی که تورو آزادتر کنه ارزش داره، حتی اگر فقط یه تیکه کاغذ باشه... ‌ کنش‌های تو نه، بلکه واکنش‌های تو هستند که مشخص می‌کنند چه کسی هستی. ‌ وقتی همه‌چیز خوب پیش می‌ره همه خوبن، وقتی بد پیش می‌ره معلوم می‌شه از چه چیزی ساخته شدی. ‌ زیبایی درنهایت چیست، به‌جز مسئله‌ی احمقانه‌ی هندسی، تنها اتصالی خوش‌یمن میان مجموعه‌ای از دهان، بینی و چشم‌های موجود. اما اگر یاد گرفتی چهره‌ای را بشناسی، و وقتی خواب است آن را ببینی، وقتی سرما خورده، وقتی به‌خاطر یک روز بد نابود شده است، اگر به آن چهره عادت کردی، آن‌وقت آن مسئله‌ی زیبایی را پشت‌سر گذاشته‌ای... ‌‌ بهشت برای همه مکانی یکسان نیست، بلکه از فرد به فرد تغییر می‌کند. اگر تو دریا را دوست داشته باشی، پس بهشت تو ساحلی خواهد بود که همیشه آنجا تابستان است. اگر غذاخوردن را دوست داشته باشی، میزی خواهد بود که دائم ظرف‌های غذاهای مورد علاقه‌ات خودبه‌خود پر می‌شود. (از متن ناشر)