صرف فعل مجهول، روایتی تأمل برانگیز از مواجهه با نوشتن، تردید و اضطراب است؛ روایتی که نشان می دهد نوشتن همیشه آغاز یک شاهکار نیست، گاهی پایان یک تردید است. زبانی موجز و درعین حال عاطفی، مخاطب را قدم به قدم با ذهنیتی همراه می کند که سال ها در آستانه ی شروع مانده و اکنون تصمیم گرفته از مرز سکوت عبور کند. برای مخاطبانی که به ادبیات تأملی، روایت های درون نگر و متن هایی درباره ی زیستِ نوشتن علاقه مندند، این اثر می تواند تجربه ای صادقانه و نزدیک باشد؛ کتابی که نه ادعای درمان دارد و نه نسخه می پیچد، بلکه تنها با صداقت، اضطراب را روایت می کند و از دل آن، امکان آغاز را پیشنهاد می دهد.