فرناندو آرابال دفن ساردین را بر اساس یکی از تابلوهای نقاشی فرانسیسکو گویا نوشته است و در واقع می توان گفت این رمان وقایع فستیوال دفن ساردین را به صورت فراواقعی و با تصاویر خشن و عجیب به تصویر می کشد. در تابلوی دفن ساردین اثر فرانسیسکو گویا، تصویری که از کارناوال می بینیم، تصویری موحش و مرگ گونه است. همه ماسک های ترسناکی به صورت زده اند و در میان تصویر بیرقی بالاست که چهره ای روی آن نیشخند تلخی بر لب دارد. فرناندو آرابال در ایران با نمایشنامه هایی از جمله «دو جلاد» شناخته شده است. خلق تصاویر ترسناک و خشن و به وجود آوردن فضاهای دلهره آور از ویژگی های قلم اوست. دفن ساردین نام فستیوالی در اسپانیا است که طی آن مردم با لباس های عجیب به خیابان ها آمده و جشن می گیرند. این فستیوال با هدف زنده نگه داشتن فرهنگ اسپانیا برگزار می شود. دفن ساردین با نور افشانی نماد یک ماهی بزرگ و آتش بازی به پایان می رسد. شمایل ساردین توقف صید ماهی ساردین را یادآور می شود. ماهی نماد زندگی و دفن آن نماد مرگ است.