"بیابان تاتارها" نوشته ی دینو بوتساتی، کتابی است که به عنوان شاهکار و شناخته شده‌ترین اثر این نویسنده مطرح است. این رمان، به عنوان یک آینه از سبک و مضمون عجیب و رویاگونه‌ی آثار بوتساتی، به حساب می‌آید. این اثر، الهام گرفته شده از رمان "قصر" نوشته ی فرانتس کافکا، اما با داستانی جذاب و فراموش‌نشدنی درباره‌ی فقدان، تعلل، و آرزوهای بر باد رفته به تصویر کشیده شده است. داستان این رمان، سربازی به نام جیووانی دروگو را دنبال می‌کند که خانه را به خاطر انجام مأموریتی در دژی کوهی بر روی مرز تاتار ترک می‌کند. در ذهن دروگو، رویاهایی درباره‌ی افتخارآفرینی‌ها و پیروزی‌های نظامی پراکنده است؛ اما وقتی به مقصد می‌رسد، با قلعه‌ای رو به ویرانی رو به رو می‌شود که برای مقابله با دشمنی که نسل‌هاست ایجاد شده، واقع شده است. ساکنان این قلعه نظامی وقت خود را با بازی، جر و بحث می‌گذرانند و در لحظات استراحت، به بیابان خیره می‌شوند و داستان‌هایی از سراب‌ها و چیزهای عجیب و غریبی که دیده‌اند، روایت می‌کنند. زمان به زمان، اهمیت قلعه کاهش می‌یابد و بلندپروازی‌های جیووانی نیز به تدریج محو می‌شود تا زمانی که نیروهای دشمن در بیابان تاتارها متروک، آماده به نبرد می‌شوند.