سوررئالیسم به مثابه ی یکی از تأثیرگذارترین مکتب های ادبی قرن بیستم در فاصله ی میان جنگ جهانی اول و دوم در فرانسه شکل گرفت؛ انقلابی ادبی و هنری، و طغیانی علیه زیبایی شناسی کلاسیک و مدرن با تعریف موازین جدیدی برای هنر و ادبیات، معیارهای زیباشناختی مکاتب پیشین را کنار زد و با معیارهای نوین خود، نه تنها ادبیات بلکه هنرهای دیگر به ویژه نقاشی و سینما را نیز دگرگون کرد، رویکردی نو به شعر و ادبیات پدید آورد که با تکیه بر ضمیر ناخودآگاه و رؤیا به دنبال کشف واقعیت برتر بود تا بتواند با ایجاد فضایی تازه از ابتذال و تکرار زیبایی شناسی مسلط بر ادبیات فرانسه پس از جنگ جهانی اول رهایی یابد. به گمان سوررئالیست ها، انسان طبیعتی شاعرانه دارد اما زنجیرهای مدنیت و ابتذال زندگی روزمره، او را از موهبت طبیعی شاعرانه دور کرده است. هدف از تألیف کتاب حاضر پژوهشی گسترده در تأثیر این مکتب ادبی بر اشعار یکی از پرمخاطب ترین شاعران دهه های اخیر ایران، شمس لنگرودی است که شعرهای سپید او در میان گروه های مختلفی از علاقه مندان ادبیات به گرمی مورد استقبال قرار گرفته است.