بیلی کالینز (Billy Collins) یکی از مشهورترین و محبوب ترین شاعران معاصر آمریکاست؛ متولد ۱۹۴۱ در نیویورک. او بین سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ عنوان شاعر ملی آمریکا (Poet Laureate) را بر عهده داشت و از معدود شاعرانی است که توانسته شعر را از محیط های دانشگاهی بیرون بیاورد و به میان مردم ببرد. کالینز استاد بازنشسته ی دانشگاه نیویورک است و سال هاست که در حوزه ی شعر معاصر تدریس می کند. بیلی کالینز به دلیل سادگی فریبنده، طنز پنهان و نگاه عمیقش به روزمرگی شناخته می شود. شعرهای او معمولا: از موقعیت های ساده شروع می شوند؛ مثل خواندن کتاب، دویدن صبحگاهی، نگاه کردن به یک عکس یا صحبت با دوست از دست رفته. با یک پیچ معنایی ناگهانی وارد دنیایی فلسفی و احساسی می شوند. لحنش محاوره ای و صمیمانه است؛ طوری که خواننده فکر می کند شاعر با او حرف می زند، نه اینکه بیانیه ی ادبی بدهد. او استاد کشف معناهای بزرگ در جزئیات کوچک است؛ مثلاً در یک فنجان قهوه یا در سکوت یک اتاق. در شعرهای کالینز معمولاً به موضوعات زیر برمی خوریم: *گذشت زمان و فراموشی *مرگ و خاطره *شوخ طبعی روزمره *تنهایی انسان *طنز تلخ نسبت به زندگی مدرن *نوستالژی و جست وجوی آرامش کالینز بدون سنگینی یا زبان پیچیده، درباره ی عمیق ترین احساس های انسانی حرف می زند. یکی از مجموعه شعرهای مشهور او، «طالع بینی برای مردگان» است که به مرگ دوستان، یادآوری گذشته، فقدان و طنز تلخ درباره ی غیبت عزیزان می پردازد. این مجموعه نمونه ی خوبی از توانایی کالینز در پیونددادن شوخی نرم با اندوه عمیق است. چرا کالینز محبوب است؟ شعرهایش ساده اند، ولی ساده لوحانه نیستند. مخاطب عام را جذب می کند، اما حس ابتذال ندارد. بی آنکه ادای روشنفکری دربیاورد، انسان را به فکر فرو می برد. بیلی کالینز شاعری ست که نشان می دهد شعر می تواند هم زمان لطیف، قابل لمس و عمیق باشد.