«دنیای تبهکاران باید محو شود.» (وارلام شالاموف) قصه های کولیما به شاخه های درخت تناوری می ماند که در قالب جسمی واحد، تک تک شاخه هایش در زیر ذره بین مشاهده می شود: زندگی و پایداری حیرت انگیز و طولانی مردی که حتی درختان تنومند در سازگاری با جو و طبیعت خشن دنیایش ناتوان اند. در جلد پنجم از قصه های کولیما، شالاموف می کوشد مخاطب را از نزدیک با دنیای خشن و منفور تبهکاران و ریشه ها، ذات و جوهر، و روند شکل گیری آن آشنا کند. او در روایت جایگاه زن در دنیای تبهکاران هم بسیار دقیق و تیزبین است و تأکید دارد که در میان این گروه، زنان جز ابزاری جنسی بیش نیستند و حق هیچ گونه انتخابی ندارند. دنیای تبهکاران دنیایی است بسیار فعال و همواره در کمین ما.