این کتاب، که همچون دیگر آثار مؤلفان تقرّب فرویدی -لکانی خود را حفظ کرده، شرحی از ماهیّت سوگ و پیچیدگی های آن به لحاظ نظری و بالینی ارائه می دهد. سپس، معضل مالیخولیا را مطالعه می کند و ضمن اینکه می کوشد ساختمانی منسجم از آن به دست دهد، برای نخستین بار فارغ از چهارچوب تاریخی روان پزشکی بدان می پردازد. باشد که با قرارگرفتن مالیخولیا در جمع دیگر طباع های نورُوتیک بتوان آن را از زیر یوغ انگِ بالینیِ «پسیکوز» رها ساخت.