ایمانوئل کانت جستار رؤیاهای یک روح بین را در سال 1766، 15 سال قبل از نقد عقل محض، منتشر کرد. انتشار این جستار دوستان کانت و همکاران دانشگاهی اش را شگفت زده کرد، زیرا این اثر نه فقط نقد ویرانگر دعاوی روح بینی و نهان بینی امانوئل سوئدنبورگ، بلکه هجو بی پروای هرگونه مابعدالطبیعه بود که از دید نویسنده ی جستار فراورده ی هذیان گویی شمرده می شد. در نگاه دقیق تر می توان دریافت که رؤیاهای یک روح بین جلوه گاه نخستین گام های کانت در چرخش به سوی فلسفه ی نقدی است. کتاب حاضر، علاوه بر ترجمه ی متن کانت، مشتمل است بر خوانش مبسوط جستار رؤیاها، بحثی در نسبت کانت با هیوم و سوئدنبورگ و نهایتاً روشن سازی نسبت جستار رؤیاها با کتاب نقد عقل محض. افزون بر این، در پی نوشت پایانی کتاب، با برقراری پیوندی بدیع بین کانت و حافظ، از لزوم «(باز)گشت به کانت» سخن رفته است؛ زیرا به نظر می رسد، از سویی، هنوز به درستی با هسته ی اصلی فلسفه ی کانت مواجه نشده ایم و کماکان درگیر روح بینی کهن هستیم و، از سوی دیگر، در مقام شاهدان و عاملان روح بینی های جدید، شتابزده کانت را پشت سر گذاشته ایم.