احساسات، جهانی درونی اند که در مرزهای فرهنگ و زیست شناسی محصور نمی مانند. این کتاب با رویکردی میان رشته ای -از علوم اعصاب و روان شناسی تکاملی تا فلسفه ی ذهن، تاریخ هنر و ادبیات تطبیقی- به کندوکاو در این پرسش بنیادین می پردازد: آیا هیجان های انسانی، از شادی و غم تا حیرت و شرم، زیرساختی جهان شمول دارند و اگر چنین است، چگونه تجلیات آن در بسترهای گوناگون فرهنگی، این قدر متفاوت و رنگارنگ می شود؟ بردلی آیریش با گردآوری و تحلیل دیدگاه های متخصصان، نشان می دهد که احساسات در عین ریشه دواندن در سازوکارهای عصبی و فیزیولوژیک مشترک، در قالب های روایی، زبانی و نمایشیِ خاص هر فرهنگ قالب گیری می شوند. کتاب با عبور از دوگانه ی سنتی «طبیعت در برابر تربیت»، به تعاملی پیچیده می نگرد: غریزه ای که فرهیخته می شود و فرهنگی که با زیست شناسی زمینه چینی می گردد. تأمل کلیدی اثر آن است که شناخت احساسات به مثابه «امری جهان شمول اما به غایت انعطاف پذیر»، نه تنها درک ما از انسانیت را تعمیق می بخشد، بلکه دریچه ای حیاتی به فهم تنوع شگفت انگیز تجربه ی انسانی -از آیین های باستانی تا بیان هنری معاصر- می گشاید. در نهایت، این مجموعه پیشنهاد می کند که احساسات، نه مانعی بر سر راه خرد، بلکه خود نوعی شناخت غنی و ظریف هستند؛ زبانی اولیه که ما را به یکدیگر و به جهان پیوند می زند و هسته ی مشترک داستان های متفاوت بشری است.