این کتاب درباره ی یکی از بنیادی ترین کارکردهای هنر، یعنی توانایی آن در گشودن افق های تازه برای اندیشیدن به جامعه و آینده است. مولگان در این اثر، هنر را صرفاً عرصه ای برای زیبایی شناسی یا بیان فردی نمی داند، بلکه آن را نیرویی می بیند که می تواند شیوه های ادراک، احساس و تصور ما از جهان اجتماعی را دگرگون کند. در مرکز بحث کتاب، مفهوم «تخیل اجتماعی» قرار دارد؛ توانایی جوامع برای تصور امکان هایی فراتر از وضعیت موجود. نویسنده نشان می دهد که هنرمندان، نویسندگان و خالقان آثار فرهنگی اغلب پیش از سیاستمداران، نظریه پردازان و حتی نهادهای اجتماعی، تغییرات در راه را حس می کنند و از خلال آثار خود به بیان آن ها می پردازند. از این منظر، هنرمندان در حاشیه نظم های تثبیت شده می ایستند و با طرح چشم اندازهای بدیل، زمینه را برای شکل گیری ایده های جدید فراهم می کنند. مولگان با بهره گیری از نمونه هایی از هنر، ادبیات و تاریخ فرهنگی، استدلال می کند که بسیاری از دگرگونی های اجتماعی بزرگ، پیش از آنکه در عرصه ی سیاست یا اقتصاد ظاهر شوند، در قلمرو تخیل و فرهنگ شکل گرفته اند. به همین دلیل، فهم هنر تنها به معنای فهم یک اثر هنری نیست؛ بلکه تلاشی است برای درک شیوه هایی که جوامع از طریق آن ها خود را بازآفرینی می کنند و آینده های ممکن را تصور می کنند. این کتاب در مرز میان جامعه شناسی، مطالعات فرهنگی و فلسفه ی هنر حرکت می کند و پرسشی مهم را پیش روی خواننده می گذارد: آیا هنر صرفاً بازتاب جامعه است یا می تواند در خلق واقعیت های اجتماعی جدید نیز نقش ایفا کند؟ این کتاب برای علاقه مندان به هنر، علوم اجتماعی و اندیشه ی فرهنگی، تأملی عمیق درباره ی نسبت میان خلاقیت، تخیل و تغییر اجتماعی فراهم می آورد.