کتاب «سایکودرام: روشی خلاق برای بقا و بالندگی» در سال ۲۰۲۵ منتشر شده است. هاد آرکیبی، پژوهشگر و درمانگر، در این کتاب سایکودرام را نه صرفاً یک تکنیک روان درمانی، که روشی خلاقانه برای بازسازی نقش های زیستی معرفی می کند. ایده ی مرکزی کتاب این است که انسان برای بالندگی نیاز به «صحنه» دارد؛ به جایی که در آن بتواند الگوهای رفتاری کهنه را کنار بگذارد، نقش های تازه را بدون ترس از قضاوت امتحان کند، و از فاصله ی تماشاگر به بازبینی کنش های خود بپردازد. بخش نخست کتاب به مبانی نظری سایکودرام اختصاص دارد: ریشه های آن در روان شناسی تحلیلی یونگ و تئاتر بداهه، تفاوت آن با روان نمایش کلاسیک، نقش «صحنه» به مثابه یک عضو زنده در فرایند درمان، و مفهوم «خودِ تماشاگر» به عنوان ناظری درون روانی که قادر به ثبت و ارزیابی کنش هاست. آرکیبی در این بخش همچنین به تفصیل به تاریخچه ی سایکودرام از جی.ال. مورنو تا کاربردهای معاصر آن در درمان تروما می پردازد. بخش دوم کتاب کاملاً عملی است و شامل تمرین های گام به گام، مطالعه های موردی دقیق، و گزارش هایی از جلسات گروه درمانی برای بیماران مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه، افراد دچار بحران هویت، و بازماندگان خشونت خانوادگی است. آرکیبی تأکید می کند که سایکودرام نیازمند استعداد بازیگری نیست، بلکه به شهامت در مواجهه با خود نیاز دارد. او استدلال می کند که انسان امروز دچار فقر خلاقیت نقشی شده است: نقش های تکراری می نویسد، راهکارهای تکراری امتحان می کند، و انتظار دارد نتیجه ای تازه به دست آورد. سایکودرام دقیقاً برای شکستن این دور باطل طراحی شده است. آرکیبی در بخش پایانی نشان می دهد که چگونه اصول سایکودرام را می توان در زندگی روزمره - نه فقط در جلسات درمان - به کار گرفت. این اثر برای روان درمانگران، مشاوران، مربیان تئاتر درمانی و دانشجویان روان شناسی بالینی منبعی معتبر و کاربردی است.