ابراز احساس و اندیشه از طریق هنر بخشی جدایی ناپذیر از زندگی انسان است و نقاشی های به جامانده در غارها از قدیمی ترین یادگارهای نیاکان ما. اما هنر واقعاً چیست، و چرا برای ما اهمیت دارد، درحالی که به نظر می رسد برای بقای انسان ضروری نیست؟ از سوی دیگر، اکنون که هوش مصنوعی وارد میدان شده و شاید به زودی به اندازه ی ما انسان ها، یا حتی بیشتر از ما، هوشمند شود، چه بر سر هنر خواهد آمد؟ شاید از نظر فنی، هوش مصنوعی قادر باشد هنر را بهتر از ما در اَشکال مختلفش خلق کند، اما به کارگیری آن در عرصه ی هنر این پرسش را برجسته می کند که اگر هوش مصنوعی حتی در این عرصه نیز از ما جلو بیفتد، چه چیزی از انسان باقی خواهد ماند؟ تدوین مانیفستی برای هنر و هنرمندان در عصر هوش مصنوعی ضروری است و امید می رود که این کتاب هم بتواند خلائی را پر کند که در زمینه ی ملاحظات زیبایی شناختی و فلسفی در خصوص به کارگیری هوش مصنوعی در هنر وجود دارد و هم در تعیین مسیر آینده ی توسعه ی هوش مصنوعی مؤثر باشد.