آنچه اثر حاضر را از دیگر آثار در حوزه ی مطالعات اسلامی معاصر متمایز می سازد زاویه ی دید خاص آن به موضوع است: بازخوانی فقه شیعه نه از موضعی درون فقهی یا با رویکردی صرفا تاریخی، بلکه تبیین آن به مثابه ی نظامی حقوقی. در پرتو این رویکرد، به جای تمرکز بر مسئله ای خاص یا بررسی موردی، کلیت ساختار فقهی به مثابه ی نوعی دستگاه نظام مند حقوقی تحلیل می شود؛ خوانشی که موضوع را در چهارچوب گفت وگویی انتقادی با ذهنیت حقوقی مدرن قرار می دهد. همین رویکرد است که، با وجود کاستی ها یا اشکالات احتمالی، بنیاد کتاب را برخوردار از ظرفیتی می کند که راهی نو برای نگریستن به فقه در بافتار معاصر بگشاید. ازهمین رو، این اثر می تواند هم برای فضای علمی شیعه دربردارنده ی پیشنهادی تازه در نگریستن از زاویه ای جدید به استنتاج فقهی باشد، و هم برای گفتمان فکریِ ایرانی تحلیلی بدیع از امری فراهم کند که با زیست روزمره و ساخت ذهنیت ایران معاصر درهم تنیده است. حسین مدرسی طباطبایی دانش آموخته ی حوزه ی علمیه ی قم، دانشگاه آکسفورد انگلستان، و استاد تمام در دانشگاه پرینستون آمریکا است. حیطه ی کاری او تاریخ اسلام، فقه و حدیث است. دیگر آثار مشهورش عبارت اند از: مکتب در فرایند تکامل، زمین در فقه اسلامی، و میراث مکتوب شیعه از سه قرن نخستین هجری.