پدر براون یکی از نامتعارف ترین پرسوناژهای تاریخ ادبیات پلیسی است. این کشیش کاتولیک رومی خپله و عینکی همیشه کلاهی سیاه و عصایی در دست دارد، با صورت گرد و نگاه کودکانه اش ساده دل و هالو به نظر می رسد. آنقدر گیج و حواس پرت و دست و پاچلفتی است که حد و حساب ندارد. اما با وجود همۀ این خصوصیات یکی از چهره های اسطوره ای ادبیات پلیسی و از جملۀ ابرمردان کاوشگری و جرم ستیزی به شمار می آید. شیوۀ کاوشگری پدر براون با روش دیگر همتاهایش تفاوت دارد. او با دانش و تکنیکهای رایج پلیسی بیگانه است و کمترین اطلاعی از آنها ندارد. به گفتۀ یکی از منتقدان، حتی قادر نیست بین اثر انگشت دست و پا فرق بگذارد، آنچه در حل معماها یاری اش می کند، عقل سلیم است و قابلیت درک بدیهیاتی که سایرین بی توجه از کنارش می گذرند یا از فهم شان عاجزند. چسترسون، پدر براون را خلق کرد تا تفکری فلسفی را تجسم ببخشد، یعنی همان هدفی را پی گیری می کرد که ولتر از آفرینش میکرومگاپس داشت. بر اساس داستان های پدر براون سریالهای تلویزیونی متعددی ساخته شده است که موفق ترینشان سریالی بود که در آن بازیگر برجستۀ انگلیسی، "سر آلک گینس" به پرسوناژ پدر براون جان بخشید.