این کتاب به تجزیه و تحلیل رویکرد دریدا نسبت به اندیشه‌های افلاطون و متافیزیک، حضور در مفاهیم افلاطونی، دیدگاه‌های دریدا نسبت به اندیشه‌های دکارت و فلسفه کانت، ارزیابی نگاه دریدا به هنر، تاملات فلسفی دریدا در دهه نودیها و در آغاز هزاره سوم، نگاه دریدا به هایدگر و انتقاد هابرماس از دیدگاه‌های دریدا می‌پردازد. در بخشی از مقدمه آمده است: «ژان دریدا، فیلسوف فرانسوی الجزایری‌تبار و پیشرو آموزه‌بنیان فکری را باید به عنوان یک فرزند خلف مکتب تشکیک فلسفی فرانسه تصور کرد. او پیگیری انتقادی از آثار فیلسوفانی چون دکارت، میشل دو مونتی، پاسکال، والتر و کامو را به عمق فلسفه غرب می‌کشید. در تمامی آثار خود، دریدا با ترکیب مناسب زبان و مفهوم، تفکر خود را در مورد اندیشه‌ها به اجلال می‌گیرد. وی این کتاب را به بررسی رویکرد فلسفی هورسل نسبت به هندسه به طول صد و هشتاد صفحه اختصاص داده است.»