این کتاب تئوری هایی در باب داستان نویسی را مرور و تحلیل می کند و مقالاتی را درباره تئوری های داستان با تکیه بر مقوله داستان ایرانی ارائه می دهد. خسروی در بخشی از این کتاب اشاره می کند: وجه غالب هنر ناشی از اندیشه است؛ آن طور که اثر هنری به مثابه شیئی ایجادشده بر مخاطب تأثیر حسی ایجاد کند که این تأثیر حسی به تحول منجر می شود؛ بنابراین داستان شیئیتی است که مشخصه نوع اندیشه نویسنده را دارد.