بیونگ چول هان، فیلسوف کره ای ـ آلمانی، در کتاب اینفوکراسی به تبیین چرخش بنیادین قدرت از «رژیم انضباطی» به «رژیم اطلاعات» در عصر حاضر می پردازد. او استدلال می کند که برخلاف گذشته که قدرت از طریق سرکوب و اجبار بدن ها اعمال می شد، رژیم اطلاعاتی جدید با تسخیر روان و بهره کشی از خود «آزادی» کار می کند. در این وضعیت، انسان ها مشتاقانه خود را به نمایش می گذارند و با تولید مداوم داده خود را هدایت پذیر و پیش بینی پذیر می کنند؛ پیوندی میان آزادی ظاهری و نظارت پنهان که سلطه را به کمال می رساند. این اینفوکراسی یا حاکمیت اطلاعات، بنیادهای دموکراسی و حوزه ی عمومی مبتنی بر گفت وگو را ویران می کند. سیاست از عرصه ی استدلال و تصمیم گیری جمعی به رقابتی سطحی برای جلب توجه و طوفان های خشم زودگذر در فضای مجازی تنزل می یابد و کارزارهای انتخاباتی به جنگ های اطلاعاتی هدایت شده با بات ها و ارتش های ترول تبدیل می شوند. هان هشدار می دهد که این انبوهی اطلاعات، برخلاف تصور عمومی، به شناخت و آگاهی بیشتر منجر نمی شود، بلکه با تبدیل حقیقت به گردوغبار، بحرانی عمیق را رقم می زند؛ وضعیتی فرارسیده که در آن اطلاعاتِ بیشتر نه مایه ی بسط دموکراسی، بلکه عامل اصلی تهدید و فروپاشی آن است.