کشف قاره ی آمریکا توسط کریستف کلمب در 1492 با سلطه ی امپراتوری اسپانیا و پرتغال طی سه قرن بر این قاره همراه بود. سیل مهاجرت اروپایی ها از قرن 16 به این قاره، منجر به اختلاط نژادی فزاینده ای شد که در نهایت، هویت نوظهوری به اسم آمریکای لاتین شکل گرفت و تأثیرات عمیقی بر زندگی بومیان این قاره به جا گذاشت، رد پای این دوره در سینمای نوین کشورهای آمریکای لاتین از دهه ی شصت قابل مشاهده است. در سال 1946 امیلیو فرناندز کارگردان مکزیکی به شکل شگفت آوری برای فیلم ماریا کاندلاریا برنده ی نخل طلای جشنواره فیلم کن شد که اولین بار بود یک کشور آمریکای لاتین به چنین اعتباری دست می یافت. در کوبا دولت فیدل کاسترو با تأسیس انستیتو هنر و صنعت سینمای کوبا، سینمای انقلاب را کلید زد. کاربردی ترین شیوه ی دولت کوبا برای انتشار انقلاب خود به کشورهای آمریکای لاتین، سینما بود و امواج انقلاب کوبا خیلی زود به دیگر کشورهای آمریکای لاتین سرایت کرد. در سال 2009 با اهدای جایزه ی بهترین فیلم خارجی در هشتادودومین دور ه ی آکادمی اسکار به خوان خوره کامپانلا برای فیلم راز چشمانشان، آرژانتین اولین کشور آمریکای لاتین شد که دو بار این جایزه را کسب می کند. در آستانه ی سال 2000 و با کمرنگ شدن گرایشات مارکسیستی در نسل جدید فیلمسازان آمریکای لاتین، الخاندرو گونسالس اینیاریتو فیلمساز مکزیکی به عنوان یکی از پرافتخارترین کارگردانان این خطه با فیلم هایی چون، عشق سگی، 21 گرم، بابل، بازگشته و بارد و پیشنهادهای جدیدی در نوع نگاه به فیلمنامه و کارگردانی مقابل سینما گذاشت که موج تازه ای در سینمای این قاره بود و برای مجموعه فیلم هایش به دفعات جوایزی از آکادمی اسکار و جشنواره فیلم کن دریافت کرد. این کتاب به معرفی و بررسی 13 شاهکار ماندگار سینمای آمریکای لاتین می پردازد.