آذر فخر زندگانی پرفرازونشیبی داشت؛ درآمیخته با شکست های صعب و پیروزی های بزرگ. زنی بود قوی، بااراده و عزتمند. شیفته ی دانستن بود و گام برداشتن در راه هایی تازه. کار معلمی، کار در کانون اصلاح و تربیت، کار در بیمارستان سانترال (نقاهتگاه بیماران صعبالعلاج سرطانی) و پررنگ تر از همه، کار در عرصه ی بازیگری تئاتر و تلویزیون، را همزمان در سطوح عالی تجربه کرد. فاجعه آنجایی رخ داد که در اوج پختگی، جلوه گری و مقبولیت در سپهر هنر، مجبور به ترک وطن شد و جداافتاده از یاران و غوغای تماشاگران، چهار دهه نگران در غربت نشست و با خیالِ دوباره ایستادن بر تارک صحنه، دیده از جهان فروبست. و حالا، این کتاب تقدیم نامه ای است به او، و به احترام او؛ پیشکش به تمامی زنانی که بر بلندای تاریخ پرتلاطم این خاک، رنج دیده و زخمی، ایستادند، درخشیدند و روشنایی تیرگی های جهان شدند.