کتاب روان درمانى اگزیستانسیال هم راهنمایى براى درمان گران است و هم نوعى درمان به شمار مى رود: هرکس که آن را بخواند، عمیقاً تحت تأثیر قرار مى گیرد و خردمندتر مى شود انگار چندین ساعت به گفت وگو با کسى نشسته که عزمش را براى عبور از ژرف ترین مشکلات بشرى جزم کرده است. داستایفسکى، تولستوى، کافکا، سارتر، کامو و بسیارى دیگر با نویسنده هم آوا شده اند تا از دلواپسى هاى غایى بشر بگویند. مخاطبان اصلى کتاب، دانشجویان و روان درمان گران بالینى اند ولى به دلیل سبک قابل فهم و عارى از اصطلاحات تخصصى اش، براى خواننده ى معمولى نیز قابل درک و بسیار جذاب است. یالوم پس از نوشتن این کتاب و براى بسط نظریه ی اگزیستانسیال بود که به ابزار داستان روى آورد و آثارى چون و نیچه گریه کرد... و مامان و معنى زندگى را خلق کرد. او خود روان درمانى اگزیستانسیال را کتاب مرجع تمامى آثارى دانسته که پس از آن به رشته ی تحریر درآورده است.