اقامتگاه بین راهی رمان کوتاه پرتعلیقی از نت کسیدی است؛ نویسنده ای که به داستان های روان شناختی و فضاسازی های وهم آلودش شناخته می شود. این نخستین کتاب کسیدی است که به فارسی ترجمه شده، و او در این کتاب، فضای آشنای جاده و پمپ بنزین را به صحنه ای دلهره آور تبدیل می کند که در آن ظاهر امن وامان محیط به سرعت جایش را به وحشتی عمیق می دهد. کسیدی با نثری تند، تاریک و نفس گیر، ذهن خواننده را به بازی می گیرد و نشان می دهد ترسناک ترین هیولاها شاید آن هایی باشند که نه پیش چشممان، بلکه در اعماق افکار ما حضور دارند. توقفی کوتاه در جاده، قرار است لحظه ای برای استراحت باشد، اما وقتی اِبی در پمپ بنزین توقف می کند، متوجه می شود چیزی درست نیست. اقامتگاه متروکه نیست، اما احدی هم آنجا حضور ندارد. ون عجیب وغریبی که آنجا پارک شده هم ترس های ذهنی اش را به کابوس هایی عینی تبدیل می کند. فشار هرلحظه بیشتر می شود، در دستشویی قفل شده، سروصداهای مشکوکی به گوش می رسد، و مرز واقعیت و توهم دیگر اصلا واضح نیست...