فرزند سیزدهم بازگوییِ قصه ی پریان معروفی به اسمِ «پدرخوانده ای به نام مرگ» نوشته ی برادران گریم است. اِرین ای. کریگ که از نویسندگانِ پرفروش نیویورک تایمز به شمار می آید و از رمان های معروفش می توان به سرای نمک و اندوه اشاره کرد، در جدیدترین اثرش جهانی فانتزی با اِلمان های ژانر وحشت و گوتیک خلق کرده است. فرزند سیزدهم پُر از پیچش های داستانی غافل گیرکننده است؛ رابطه ی بین دو شخصیت اصلی (هیزل و پدرخوانده اش خدای مرگ) محور اصلی داستان است و در هر فصل به پیچیدگی و عُمق آن افزوده می شود. کریگ در خلقِ فضاهای جذاب و ترسناک مهارت خاصی دارد؛ جزئیاتِ جهانِ داستانش به وضوح در ذهن مخاطب شکل می گیرند و شخصیت های خاکستری اش به راحتی فراموش نمی شوند. از زندگی در اندرمیان خسته شده بودم، نه فقط اندرمیان، بلکه در این فضایی که خودم را گرفتارش کرده بودم. نه در گذشته زندگی می کردم و نه در زمان حال. نمی دانستم چطور به جلو بروم و نمی خواستم گذشته را هم رها کنم. هیزل همیشه می دانسته مثل سایر خواهرها و برادرهایش نیست. فرزند سیزدهم، وعده داده شده به یکی از خدایان. او تمام دوران کودکی اش در انتظارِ سرپرستش مریک، خدای مرگ، بوده تا بیاید و او را با خودش ببرد. مریک می آید و هدیه ای به هیزل می دهد: قدرت درمان بیماری ها و پایان دادن به عذابِ بیماران منتخب مرگ... دست سرنوشت اما هیزل را به دربار سلطنتی می کشاند، جایی که برای نجات جان شاهزاده ای عیاش که برای مرگ انتخاب شده مردد است؛ هیزل می داند چه مأموریتی دارد و قلبش او را به سمت کدام مسیر می کشاند، ولی چه اتفاقی خواهد افتاد اگر در مقابله خواسته ی خود مرگ بایستد؟