میرزا اسدالله غالب دهلوی (1212-1285ق) واپسین فارسیگوی بزرگ هند و از پاسداران زبان فارسی در آن سرزمین است که با وجود شهرت جهانی و محبوبیت و نفوذ بسیار در زادگاهش، در ایران چندان شناخته نیست. کتاب حاضر تلاشی است برای شناساندن غالب و آثار منظوم و منثور فارسی او همراه با اشاراتی به نوشتههای اردوی وی. نویسنده اثرگذاری این سخنور ایراندوست بر نویسندگان و شاعران را نشان داده و همچنین به معرفی ترجمههای آثار غالب به زبانهای گوناگون و پژوهشهایی که دربارهی او به انجام رسیده پرداخته است. در پایان کتاب اشعاری برگزیده از غالب همراه با توضیحاتی مختصر نقل شده است.