این کتاب به بررسی سبک اعجاز بلاغی با بهره‌گیری از میراث عربی – اسلامی تکیه دارد و درصدد یافتن تفاوت سبک قرآن کریم با سبک‌های بشری در شعر و نثر است. در این راه بسیاری از اندیشه‌ها و مفاهیم را در آشکار کردن ویژگی هایی به کار می گیرد که خاص سبک قرآن کریم است. در این جا باید به این نکته اشاره کرد که به ویژگی پژوهش در قرآن کریم از آن حیث که سخن سخنگویی هم‌چون دیگر سخنگویان نیست، پرداخته شده و تنها به متن و مخاطب آن محدود شده و به پدیدآورنده‌ی آن اشاره نشده است.