کتاب ترانه های عناصر، مجموعه شعری نوشته ی برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات پابلو نرودا است. نرودا، استاد بی چون و چرای غزل سرایی بود و از ترانه هایش برای ستایش دنیای پیرامون خود، از گل ها، ابرهای در آسمان و ماه گرفته تا دوستی اش با فدریکو گارسیا لورکا و مکان های موردعلاقه اش در شیلی، استفاده می کرد. نرودا در اواخر دهه ی چهارم زندگی اش تصمیم گرفت که هر هفته، ترانه ای خلق کند. او در مجموع 225 ترانه به وجود آورد که به شکلی پراکنده در طول دوران حرفه ای متنوعش به رشته ی تحریر درآمدند. این اشعار ارزشمند مانند خاطرات شخصیِ انسانی هستند که در جست و جوی معناست؛ انسانی که نوای زندگی را سر می دهد و با تخیلی لطیف و شاعرانه از ارتباط آدم ها با یکدیگر و جایگاهشان در طبیعت و به طور کلی کائنات سخن می گوید.