کتاب «داوکینز: مدرک وجود خدا» نوشته ریچارد بارنز، نقدی قابل تأمل از بی‌خدایی (آتئیسم) است، به ویژه نقد استدلال‌هایی که ریچارد داوکینز در کتابش «توهم خدا» ارائه کرده است. هدف بارنز برچیدن ادعاهای الحادی داوکینز و ارائه دفاعی قوی از خداباوری است. او کتابش را با پرداختن به یکی از سوالات اساسی در فلسفه شروع می‌کند: «امر واقعی چیست؟». او تأکید می‌کند که داوکینز بی‌خدایی را با این ادعا که «هیچ چیزی فراتر از جهان مادی و فیزیکی وجود ندارد» تعریف می‌کند. به گفته بارنز، این دیدگاه مادی گرایانه، جنبه های مختلف تجربه بشری مانند اخلاق، عقل و اصول علمی را در نظر نمی‌گیرد. بارنز استدلال می کند که اگر تفکر الحادی صادق باشد و فقط ماده وجود داشته باشد، رفتار اخلاقی صرفا نتیجه تعاملات فیزیکی بین ذرات هستند. او ادعا می‌کند که این دیدگاه، معیارهای اخلاقی را بی معنا می‌کند، زیرا آنها سوبژکتیو و دلبخواهانه خواهند شد. بدون معیار اخلاقی عینی، قضاوت بین نظام های اخلاقی مختلف غیرممکن می‌شود. استدلال بعدی کتاب، تأکید بر وجود اصول کلی عقلی است که برای علم و فاهمه ضروری‌اند. بارنز ادعا می‌کند که اگر همه چیز به ذرات مادی تقلیل یابد، مفاهیمی مانند قوانین علمی و اصول منطقی پایۀ خود را از دست می‌دهند. او استدلال می‌کند که این اصول به واقعیتی فراتر از ماده فیزیکی صرف اشاره می‌کنند. پس از این، بارنز به طور سیستماتیک استدلال‌های اصلی داوکینز علیه خداباوری را بررسی و رد می‌کند. او به ادعاهای داوکینز در مورد نامحتمل بودن وجود خدا، مشکل شر و تضاد فرضی علم و دین می‌پردازد. قابل ذکر است که این کتاب به سبکی روشن و قابل فهم نوشته شده است و استدلال‌های پیچیده فلسفی را برای مخاطب عمومی قابل درک می‌کند. بارنز از اصطلاحات فنی پرهیز می کند و از مثال‌های روزمره برای توضیح نکات خود استفاده می‌کند. این رویکرد کتاب را هم برای خوانندگان عمومی و هم برای کسانی که مطالعات قبلی در فلسفه یا الهیات دارند، مناسب کرده است.