خسرو ناقد نویسنده، ایرانی‌شناس و زبان‌شناس ایرانی است. او کتاب ها و مقالات متعددی در زمینه فرهنگ ایران، تاریخ فارسی، زبان و ادبیات فارسی و فلسفه نوشته است و در محافل روشنفکری ایران تأثیر داشته است. مقالات او در برخی از روزنامه های ایران به چاپ رسیده است. او فرهنگ لغت آلمانی به فارسی را منتشر کرد که توسط Langenscheidt منتشر شد. این کتاب که با عنوان کتاب «خرد کشی» توسط این نویسنده منتشر شده است نشان می دهد که "روشنفکر" مفهومی جنجال برانگیز است که برآمده از جوامع مدرن است که اگرچه با تفکر و روشنگری و جایگاه نخبگان و تحصیلات رابطه دارد، اما برابرند و جانشینی برای آنها نیستند. با این حال، اگر دوران مدرن را آغاز عصر روشنگری بدانیم که در آن جهان بینی، نظام ارزشی و طرز تفکر اروپاییان به کلی تغییر شکل یافت، شاید بتوان مفهوم «روشنگری» را ناشی از روحیه دانست. از جنبش روشنگری اما از زمان پیدایش مفهوم «روشنفکر» به تعبیر امروزی، بیش از یک قرن و چند سال نمی‌گذرد و جوامع کم‌محیطی که روشنفکران در آن شروع می‌کنند، در معرض هجمه‌های صاحبان قدرت سیاسی قرار گرفته‌اند. و تقابل های نظری قوا. در بسیاری از جوامع بازگشت روشنفکران به مردم عادی بسیار کمتر از آن چیزی است که فعالیت کارگزاران و فعالان سیاسی رسما به رسمیت شناخته شود. شاید این به دلیل نگاه روشنفکران به مسائل مختلف جامعه، به ویژه زبان و بیان نوشتاری آنها باشد که در بسیاری از موارد پیچیده و تا حدودی نامشخص است. این زبانی است که از نظر سیاستمداران کلیشه ای و عوام فریبانه نیست، اما زمانی که روشنفکران به سخنان خود ادامه می دهند و می گویند که آنها هستند که در تئوری های برج عاج پافشاری می کنند و همچنان با آنها برخورد می شود، رنگ این امتیاز رنگ می بازد و به نقطه مقابل خود تبدیل می شود. باید انتزاعی باشند و کنش ها و واکنش هایشان دور از واقعیت های اجتماعی باشد.