ماده شیر کاملا بی حرکت ایستاده بود و به آدم هایی که در ماشین بودند نگاه می کرد. عضلات قوی دست هایش زیر پوستش بازی می کرد. فکر کرد که چقدر این حیوان زیباست؛ قدرت او زیبایی اوست و ویژگی اش این است که نمی توان حرکتش را پیش بینی کرد. او یک ماده شیر است؛ یک شیر سفید. این فکر او را به یاد خاطره ای انداخت که فراموشش کرده بود. چه بود؟ نتوانست به یاد آورد.