ما انسان ها جانورانی هستیم کاملا پیچیده، ناگزیر جسمانی، ذاتا اجتماعی و گاهی حتی تیزهوش که از طریق روابط جاری با محیط های پیرامون خود مشغول زندگی هستیم، به اطراف حرکت می کنیم و وجود داریم. معنا، در نتیجه ماهیت جسمانی ما، از طریق الگوها، تصاویر، مفاهیم، کیفیت ها، عواطف و احساساتی تشکیل می شود که اساس تجربه، اندیشه و زبان ما را پایه ریزی می کنند. از دیدگاه شناخت جسمانی، مشاهده ی این که جنبه های زیبایی شناختی تجربه به ذهن، معنی و اندیشه می انجامند امکان پذیر می شود. دیدگاهی از معنی که مطرح می شود ابعاد جسمانی، عاطفی و تخیلی برهم کنش های ما با محیط را برجسته می سازد، ابعادی که راه های درک جهان و استدلال درباره ی آن را برای ما شکل می دهند و...