در این کتاب راه هایی مورد کاوش قرار می گیرد که در آن ها معنا، فهم و عقلانیت از الگوهای تجربه بدنی انسان برمی خیزد. نویسنده در تاکید بر نقش جسم، نارسایی های فلسفه عین گرا را در دو پارگی میان ذهن و بدن، شناخت و عاطفه و خرد و تخیل خاطرنشان می سازد. او با نشان دادن اینکه مفاهیم پایه ای چون توازن، مقیاس، نیرو و چرخه ناشی از تجربه های فیزیکی هستند، نظریه ای را مطرح می کند که نشان می دهد تخیل چگونه ساختارهای شناختی و بدنی را با هم مربوط می سازد.