انتشارات مردم نگار منتشر کرد: این کتاب قصد دارد نسبت مندی هایِ میانِ پولسِ حواریّ و فلسفه را تحلیل کند: پولس و همامتنِ فلسفیِ او؛ پولس و [تاریخِ] پذیرفته شدنِ او در تاریخِ فلسفه؛ [و] پولس و تفسیرهایِ فلسفیِ معاصر. نشان داده ام که پولس، دانسته یا نادانسته، شماری از تحلیل هایِ متعلّق به فلسفه یِ یونانی را مفروض گرفته است، حتّی اگر تغییرشان داده باشد. افزونِ بر این، من سلسله ای از اندیشه ورزان را به میان آورده ام که می توانیم ایشان را اندیشه ورزانِ پولسی بخوانیم، زیرا ایشان نوعی پرسندگیِ ریشه ای و نیز تجدیدِ فلسفه بماهی را از دلِ خوانشِ پولس بیرون آورده اند: [اندیشه ورزانی چون] آگوستین، لوتر، پاسکال، کی یرکگور و به همین ترتیب. سرانجام این که از این گفته ام که فلسفه یِ قرنِ بیستم، از هایدگر گرفته تا ریکور، دیالوگِ با پولس را ابداً متوقّف نکرده است. بااین همه [در این روزگار] تفسیری فلسفی از پولس، اگر از منظری تاریخی دفاع پذیر نباشد، علاقه ای اندک را بر می انگیزد. به همین دلیل است که بر آثاری تاریخی و انتقادی اتّکا کرده ام که خوانشِ ما از پولس را عمیقاً تجدید می کنند: تاریخِ یهودیّتِ قرونِ اوّل، بلاغتِ نامه هایِ پولسی، نسبت مندیِ میانِ برخی متونِ تازه کشف شده، نقدِ نظام مندِ تاریخ نگاریِ مسیحی؛ همه یِ این موارد افق هایی جدید در تفسیر را پیشِ رویِ ما می گشایند. آرزویِ من در این درس گفتارها این بود که به پولسِ نخستین، تاآن جاکه ممکن است، نزدیک شوم (آن هم با تفسیری اختلال آورتر از تفسیرهایِ سنّتی) و نیز متأخّرترین آثارِ تاریخی در باب پولس ([یعنی همان جریانِ] «منظرِ جدید در بابِ پولس») را همراهِ با تأمّل ورزیِ فلسفیِ معاصر در یک جا گردِ هم آورم. این خود تکلیفی سنگین است و یقیناً بر این ادّعا نیستم که آن را تمام وکمال انجام داده ام: در عوض این کتاب طرحی ایضاح آور را در میان می آورد که امیدوارم دیگران آن را تعمیق کنند و تصحیح.این کتاب نخست در درس گفتارهایی در چارچوبِ «کرسیِ اتین ژیلسون»، در مؤسّسه یِ کاتولیکِ پاریس [و] در مارسِ ۲۰۲۱، ایراد شد. می خواهم از همه یِ مشارکت کنندگانِ [در این درس گفتارها] (به ویژه از اعضایِ هیئت رئیسه یِ «کرسی») بابتِ پرسش ها و نظرات شان سپاس گزاری کنم؛ کوشیدم این پرسش ها و نظرات را در نسخه یِ نهایی مدِّ نظر داشته باشم. در این جا نمی توانم به نام از همه یِ کسانی یاد کنم که ملاحظاتِ شفاهی یا مکتوب شان بر مایه یِ این کتاب افزوده است، امّا مایلم [مشخّصاً] از ونسان کارو و فردریک لوزاوو سپاس گزاری کنم که همه یِ این درس گفتارها را خواندند و درباره شان با من مباحثه کردند و نیز از ایزابل بوشه و ژان دنیل دوبوا و پیرلویجی پیوانلی سپاس گزارم که برخی از این درس گفتارها را خواندند.بعد از این، این درس گفتارها به انگلیسی و در کمریج و طیِّ «درس گفتارهایِ استانتون» و در میِ ۲۰۲۱ ارائه شده است. از هیئتِ گزینش و از رئیسِ این هیئت، جودیت لیو، و نیز از کاترین پیک استاک در دانشکده یِ الهیّات سپاس گزاری می کنم. این انتقالِ به انگلیسی طیِّ ترجمه به من مجال داد تا، علاوه بر آوردنِ اصلاحاتِ ضرور، از نو متن را بپردازم و نیز به من مجال داد خودم را از قیدِ برخی ایهام گویی هایِ ترجمه ناپذیر آزاد کنم. از اندرو ساکین پُل سپاس گزارم که متنِ انگلیسی را، قبل از ارائه، از سرِ لطف خواند و تصحیح کرد. و دوباره از همه یِ شنوندگانِ [این درس گفتارها] بابتِ پرسش ها و ملاحظات شان سپاس گزاری می کنم، به ویژه از جرج فان کوتن که مداقّه گری هایش برایِ من بسیار الهام بخش بود.چهار ملاحظه در بابِ ترجمه ها: یکی این که [فقرات یا اصطلاحاتِ یونانی] را همه جا از متنِ اصلیِ یونانیِ ترجمه کرده ام و به ترجمه های موجود بسنده نکرده ام، ترجمه هایی که آن قدر خوش تراش اند که نمی شود گفت دقیق اند. نیز این که، برایِ اجتنابِ از خوانش هایِ مسیحیِ زمان پریشانه، واژه یِ یونانیِ «Christos» را نه به اسمِ خاصِّ «Christ» بلکه، بر حسبِ معنایِ «Christos»، به [اصطلاحِ عبریِ] «مسیح» ترجمه کرده ام. دیگر این که [اصطلاحِ یونانیِ] «Ioudaios» را به «یهودی» [چونان اهلِ «یهودیّه»] ترجمه کرده ام که اصطلاحی مشخّصاً جغرافیایی است و این گونه از اشاره به یک هویّتِ دینیِ [خاصّ] اجتناب کرده ام، اشاره ای که خود زمان پریشانه است؛ بااین همه آن جا که پایِ تفسیرهایِ بعدی به میان می آید، معنایِ مذهبیِ سنّتیِ «جهود/کلیمی» را نگه داشته ام. و آخر این که همه یِ ترجمه ها یا از متنِ اصلی ترجمه شده اند و یا بعد از مطابقت دادنِ با متنِ اصلی پذیرفته شده اند.امیدوارم خواننده در این رمزگشایی از معمّایِ پولسی مسیری را به چشم ببیند برایِ کندوکاوِ عمیق تر در معمّایِ حتّی بزرگ ترِ سرآغازهایِ مسیحیّت.فروشگاه اینترنتی 30بوک