انتشارات نیلوفر منتشر کرد: کتاب در باب علم نوشته سیمون وی فیلسوف، عارف مسیحی و فعال اجتماعی فرانسوی است. این کتاب را بهزاد حسین زاده، مترجم معاصر ایرانی به فارسی برگردانده است.سیمون وی باور داشت دوام علم در درازمدت فقط به شرطی میسر است که واجد تصوری از تقدیر بشر باشد. در واقع موضوع هر دو بخش کتاب حاضر همین است: نظریه ای درباره ی تقدیر بشر که در بخش اول از منظری عمدتاً علمی و در بخش دوم از منظری عمدتاً دینی و فلسفی به آن پرداخته شده است. نمی توان ایده ی واحدی را که در پس این دو دیدگاه قرار دارد در یک جمله خلاصه کرد، اما خواننده ی هوشیار کتاب متوجه خواهد شد که این ایده در اواخر مقاله ی «عشق به پروردگار و محنت» در یک جمله بیان شده است.ایده ی ضرورت به مثابه ی ماده ی مشترک هنر، علم و هر نوع فعالیت دیگر دروازه ای است که مسیحیت می تواند از طریق آن به حیات دنیوی داخل می شود و در سرتاسر آن رخنه کند.در واقع بی مناسبت نبود که عنوان این کتاب «ضرورتِ ضرورت» باشد. اما سیمون وی، به رغم این که جبرگرایی را در حوزه ی روانشناسی تقریباً به منتها درجه رسانید، نه جبرگرا بود نه اهل [مسلک] تسلیم.در بخشی از کتاب می خوانیم:هیچ چیز چندان زیبا و شگرف، همیشه تازه و نامنتظر، و سرشار از حلاوت و شعف مدام نیست که خیر. و هیچ بیابانی چندان هولناک، یکنواخت و ملال آور نیست که شر. این حقیقت در باب خیر و شر راستین صدق می کند. درباره ی خیر و شر خیالی عکس مطلب صادق است، حال آن که شر خیالی متنوع، محرّک، فریبنده، عمیق و پر جاذبه است.فروشگاه اینترنتی 30بوک