انتشارات اندیشه احسان منتشر کرد: در دهه های اخير جامعه شناسی از دو بيماري رنج می برد. بت وارگي روش شناختی، يعني تنها پديده هائي را موردمطالعه قرار می دهد كه تن به روش های كمّي می دهند، و دومي تبليغ ايدئولوژيكي، تكرار همان سرودهاي قديمي (برخي اوقات با واژگاني غنی شده). اين دو بيماري باعث تعميق كسالت و ملالت می شود. روش های كمّي به خودی خود مشكلي ندارند و می توانند مفيد باشند، ولي به خاطر علاقه افرادي كه بودجه های كلاني براي تحقيق پيمايشي صرف می کنند نتیجه اش اين می شود كه روش های پیچیده ای براي تبيين موضوعات بديهي به كار گرفته می شوند. اما در مورد سرودهاي ايدئولوژيكي يعني بيماري دوم، اين موارد شايد سي سال پيش هیجان انگیز بودند ولي امروزه باعث خميازه كشيدن مردم می شوند. البته استثنائاتي وجود دارد. برخي جامعه شناسان كارهاي جالب و مهمي را توليد کرده اند. فكر كنم منصفانه است بگويم اين جامعه شناسان در اقليت هستند.فروشگاه اینترنتی 30بوک