پس از اینکه پدر جی وون به رابطه ی خارج از ازدواجش اعتراف و خانه ی مشترکشان را ترک می کند، زندگی جی وون رو به نابودی می گذارد. روان مادرش از هم می پاشد. خواهر کوچک ترش افسردگی می گیرد. نمرات سال اول دانشگاهش افت می کنند و فاصله اش تا افتادن در تمامی دروس کم و کمتر می شود. و از همه بدتر… خواب هایش هستند؛ خواب هایی وحشتناک، اما بسیار دل فریب. در این خواب ها، جی وون در اتاق هایی خونین و پر از چشم قدم می زند. چشم هایی آبی و گیرا. چشم هایی چنان آبی که آب دهان جی وون را راه می اندازند. چشمانی دقیقا شبیه چشمان جورج، همدم تازه و منفور مادرش. چند وقتی است که جورج در آپارتمان تنگ و تاریک آن ها زندگی می کند. او به شغل مشاوره ی خود می بالد، در رستوران برای زنان آسیایی چشم چرانی می کند و چنان رفتار تحقیرآمیزی با جی وون و خواهرش دارد که گویی تنها او لایق توجه مادرشان است و بس؛ اما نه، جورج مستحق هیچ چیزی در این خانواده نیست. جی وون نمی گذارد او سهمی از این خانه و خانواده ببرد. مهم نیست جی وون چند قربانی از محوطه ی دانشگاه می گیرد و چند نفر را فریب می دهد، باید اصل کاری را مزه مزه کند و عطشش را فروبنشاند. چشم ها بهترین بخش اند که در ژانر وحشت نوشته شده، با لحنی جذاب و مسحورکننده، داستان زوال یک خانواده و تلاش آن ها برای جمع شدن دوباره دور هم را روایت می کند.