ششم اوت 1945، ساعت هشت صبح است. هیروشیما، که اسرارآمیز از گزند بمباران های وحشیانه ی دشمن در امان مانده، آرام از خواب برمی خیزد تا روزی دیگر را آغاز کند. مادر پای اجاق سرگرم آماده کردن صبحانه است. پدر حین نوشیدن چایش با اخم روزنامه را ورق می زند، بلکه شاید در صفحه ی بعدی خبری امیدبخش و دلگرم کننده بیابد. بچه ها سرگرم پوشیدن روپوش مدرسه هستند؛ امروز هم برای ساخت مهمات و تجهیزات نظامی و امدادی به کارخانه می روند. زمان با تیک تاک ساعت جلو می رود. کسی نمی داند هیروشیما تا دقایقی دیگر صحنه ی هولناک ترین جنایت تاریخ بشر و سرتاسر درد و مرگ و ویرانی خواهد شد… هشتاد سال از بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی می گذرد. آمریکا، که هنوز از عذرخواهی ساده سر باز می زند، آزمایش تسلیحات هسته ای را از سر گرفته است و قدرت های هسته ای برای هم رجز می خوانند و آماده ی رویارویی می شوند. در این کتاب، قربانیان فجایع هیروشیما و ناگاساکی از آنچه به سرشان آمد، آنچه دیدند و از دست دادند می گویند تا شاید بشر را از تکرار اشتباهاتش بازدارند…