در زندگی اغلب خود را در موقعیت هایی می یابید که هیچ راهی برای برنده شدن ندارید. به خودتان می گویید باید اجتماعی تر باشید؛ اما وقتی به رویدادهای اجتماعی می روید، تمام مدت آرزو می کنید ای کـاش در خانه می مـاندید. وقتی مجردید، رؤیای ملاقات با فردی خاص را در سر می پرورانید؛ امـا وقتی وارد رابطه می شوید، در رؤیای زندگی مجردی فرو می روید. مـا آدم هـا مـوجودات افتضاحی هستیم. راضی کـردن مـان غیرممکن است. نیازهـا و خواسته هامان به شکل شگفت آوری متناقض است؛ حتی اگر بتوانیم کـارهای ساده ای را درست انجام دهیم. سال هـاست درباره ی این موضوع نوشته ام کـه انسان هـا به گـونه ای تکامل یافته اند کـه همیشه به نحوی نـاراضی باشند. در زندگی، رهایی از رنج غیرممکن است. زندگی در اصل سلسله ی بی پایانی از مشکلات است کـه در آن حل یک مشکل صرفا بـه معنای خلق مشکل بعدی است. به امید زندگی بدون مشکل نباشید؛ بـه امید زندگی ای پر از مشکلات خوب باشید. همه مان این را تجربه کرده ایم: بعد از مـوفق شدن، اضطرابِ نیاز به کسب درآمد از بین نمی رود؛ بلکه به اضطراب ازدست ندادن پول تغییر شکل می دهد. احساس بی کفایتی وقتی تنها هستیم، با پیدا کردن شریک زندگی از بین نمی رود؛ بلکه به احساس بی کفایتی در برابر شریک زندگی مـان تبدیل می شود. ما بین خواستن تنهایی و خواستن همراهی دیگران، بین شایسته دانستن خـود برای چیزهـای خوب و احساس گناه بـه خاطر همان چیزها، بین اضطراب درباره ی آینده و کسالت از آینده، در نوسانیم. آیـا بـالاخره روزی پیروز مـی شویم؟ یا محکومیم همیشه نـاراضی بمانیم؟ آیـا روزی می رسد کـه بتوانیم هـر چقدر دل مـان می خـواهد پیتزا بخوریم و خودمـان را بابت آن سرزنش نکنیم؟ اصلا آیا امکانش هست کـه از زنـدگی مـان کـاملا راضی باشیم؟ پـاسخ مثبت است: می توانیم راضی باشیم؛ اما کار ساده ای نیست. راهنمای نامتعارف خوشبختی مجموعه ای از یادداشت های مارک منسن است؛ کوششی برای درک درست زندگی و راهنمایی برای دستیابی به رضایتی کـه بسیاری از مـا مسیر رسیدن به آن را گم کرده ایم.