سلامتی مفهومی چندبعدی و انتزاعی است که ابعاد جسمانی، عاطفی، ذهنی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی دارد. در میان این ابعاد، «ارتباط» نقشی مهم اما کمتر دیده شده دارد؛ ارتباط میان اجزای مختلف نظام سلامت با یکدیگر، با دریافت کنندگان خدمات و متقابلاً ارتباط بیمار با خود، اطرافیان و نظام سلامت. با وجود آنکه سیاست گذاران همواره سعی در ترک نیروی انسانی، زیرساخت ها، دارو و تجهیزات دارند، آموزش و ارتقاء مهارت های ارتباطی همچنان در حاشیه مانده است. این کتاب دقیقاً به همین خلأ می پردازد؛ بُعدی که شناخت و تقویت آن می تواند مسیر سلامت را انسانی تر و کارآمدتر کند. مطالعه ی این اثر نه تنها مفید، بلکه برای همه فعالان و علاقه مندان حوزه ی سلامت ضروری به نظر می رسد.