· برنده ی جایزه ی آسیایی/اقیانوسیه ی آمریکا · راه یافته به فهرست بلند جایزه ی ملی کتاب · برنده ی جایزه ی داستانی بوستون گلوب-هورن بوک · و... واتسون ویل 1930. فرانسیسکو مگابول در مزارع کالیفرنیا به دشواری روزگار می گذراند. پول اندکی که به دست می آورد را در سالن های رقص خرج می کند و در آنجا با هجوم خشونت بار مردان سفیدپوست شهر مواجه می شود. فرانسیسکو با خود فکر می کند شاید هرگز نباید فیلیپین را ترک می کرد. استاکتون 1960. امیل روزهایی پر از تبعیض از جانب دانش آموزان و معلمان سفیدپوست را می گذراند و شب ها در رستوران عمه اش کار می کند. او راه پدرش، فرانسیسکو، که رهبر جنبش کارگری است، را دنبال نمی کند. او، فارغ از اینکه چه چیزی یا چه کسی را باید از دست بدهد، می خواهد در این کشور زندگی کند. دِنوِر 1983. کریس مصمم است ثابت کند که پدر مستبدش، امیل، نمی تواند او را تحت سلطه بگیرد. بااین حال، وقتی که تکلیف مدرسه اش درباره ی تاریخچه ی خانوادگی را انجام نمی دهد، پدر او را از تیم فوتبال خارج می کند و در کتابخانه کریس کشف می کند که علاقه دارد بیشتر در مورد تاریخ فیلیپین بداند، هرچند پدرش علاقه ی او را نادیده می گیرد و آن را بی اهمیت و غیرآمریکایی می داند. فیلادلفیا 2020. انزو تلاش می کند اضطراب خود را مدیریت کند، اضطراب ناشی از یک پاندمی جهانی و ورود پدربزرگ خشک و غیرقابل تحملش به خانه ی آنها. درحالی که تنش ها بین پدر و پدربزرگش شدت می گیرد، پیاده روی های روزانه ی انزو به همراه بابابزرگ امیل او را به این فکر می اندازد که شاید بتواند در شکاف بین این نسل ها پلی بزند.