آمار رسمی کشور هشدار می دهند بیش از دو درصد دختران کشور به سن تجرد قطعی رسیده اند؛ یعنی ازدواج آن ها کمتر ممکن یا نزدیک به محال است. این بخش از جمعیت کشور به سبب تجرد دچار مشکلاتی و آسیب هایی هستند که کمتر شنیده و خوانده شده است و همین بی اطلاعی سبب شده درک نشوند و رنج زیادی را از اطرافیان و جامعه تحمل کنند. کتاب دختران بی وارث پاسخی به صدای شنیده نشده ی این دختران است که به دلایل مختلف این سبک از زندگی را پذیرفته اند. در این کتاب، هشت روایت واقعی از زندگی پر فرازوفرود دخترانی می خوانید که به تنهایی زندگی خودشان را ساخته اند اما همچنان حسرت هایی در وجودشان رسوب کرده مثل اینکه هیچ وارثی ندارد... تجرد یعنی ادامه زندگی بدون دیگری. این سبک از زندگی را اگر پسری انتخاب کند، دلیلی بر استقلالش است؛ اما اگر دختری بخواهد چنین باشد، تجرد داغ ننگی می شود بر پیشانی اش و اینجا آغاز مصائب فردی و اجتماعی اوست: دوستانش طردش می کنند، به راحتی نمی توانند خانه ای اجاره کند، در هر محیطی که وارد می شود در مظان اتهام است و هزاران رنج دیگر که بابتشان جرمی نکرده است. تحمل این رنج ها در حالی است که تجرد یک سبک زندگی است؛ زندگی ای که یا محصول اجبار است، یا انتخاب، یا آمیخته ای از این دو، نه مایه ی حقارت و ذلت است و نه مایه ی مباهات و فخرفروشی. «دختران بی وارث»، روایت واقعی زندگی دخترانی است که به هر دلیلی، تنهایی سرنوشت آن ها شده و رنجش را به دوش می کشند؛ دخترانی که با پذیرش این رنج، هرگز منفعل نبوده اند بلکه فعالانه زندگی خود را پیش برده اند و اکنون در جایی درست از زندگی ایستاده اند؛ اما حسرت هایی دارند مثل حسرت نداشتن یک وارث...