در دنیای ما مجرد زیستن گاهی انتخاب است و گاهی جبر؛ اما در گذشته، جامعه ی ما چنین چیزی را نمی پذیرفت. آدم ها باید ازدواج می کردند، حتی اگر طرف مقابل را دوست نداشتند و یا شرایطشان به هم نمی خورد. اختلاف سنی زیاد و یا اختلاف فرهنگی نیز مانع ازدواج نمی شد. از قبل دختر و پسر با هم حرف نمی زدند و گاهی حتی یکدیگر را نمی دیدند که بخواهند متوجه اختلاف ها شوند. گاه، فاصله ی خواستگاری اولیه تا نشستن سر سفره ی عقد، یک صبح تا ظهر بود. الان همه چیز تغییر کرده است. آدم ها مصرانه به دنبال جفت روحی خود می گردند و هرکسی را به همسری نمی پذیرند. برخی تجرد را به ازدواج با شخصی که به نظرشان مناسب نیست، ترجیح می دهند. این گذار نسلی حتماً تأثیر فراوانی می گذارد. نسل گذشته حرف های نسل جدید را نمی فهمد و به ازدواج اصرار می کند و نسل جدید بر تصمیم خود ثابت قدم است. در این میان، تعارض هایی که برای مجردها ایجاد می شود، ممکن است به آسیب های روحی مهمی منجر شود. کاهش ارتباط با اطرافیان، یکی از خروجی های این آسیب روحی است. در کتاب مثبت و منفی تجرد می خواهیم درباره ی ابعاد این پدیده ی خودخواسته یا جبری صحبت کنیم و به افراد مجرد مهارت های مدیریت این وضعیت را بیاموزیم.