کتاب حاضر در چهارچوب نظریه ی میدان های اجتماعی «پی یر بوردیو» به نحوه ی تکوین میدان تولید ادبی در ایران و صورت بندی آن می پردازد. بدین منظور ابتدا جایگاه نظریه ی تلفیقی میدان های اجتماعی در زمینه سنّت های عین گرایی و ذهن گرایی جامعه شناسی تعیین و پس از آن معرفت شناسی رابطه گرا با جامعه شناسی بازاندیشانه ی بوردیو بیان می گردد. در این رهگذر تاریخچه ی نظریه ی میدان در فیزیک و روان شناسی تعقیب می شود تا به فهم هرچه بیشتر نظریه ی میدان های اجتماعی بوردیو یاری رساند. شرح این نظریه از مبادی آن آغاز می شود و تا توصیف نظریه ی عمل به واسطه ی مفاهیم نوبنیاد منش و میدان تولید او، ادامه می یابد. بخش بعدی کتاب به نظریه ی بورددیو در زمینه ی جامعه شناسی ادبیات اختصاص دارد. در این مقال فرآیند شکل گیری عمل ادبی را با توجه به دیالکتیک منش زیباشناسانه و میدان تولید ادبی توضیح داده می شود. روش ساختارگرایی تکوینی و انتقادات مطرح درباره ی نظریه بوردیو از دیگر مباحث این بخش است. در پایان پس از بیان زمینه های تاریخی تمایز و ظهور همه جانبه ی میدان تولید ادبی در سال های بعد به طلایه های شکل گیری میدان تولید ادبی در ایران پرداخته می شود. در این مسیر زیرمیدان های شعر و داستان به صورت جداگانه ترسیم و مسیر زندگی صادق هدایت، سرآمد نویسندگان آوانگارد، بازسازی و نحوه ی تولید اجتماعی رمان «بوف کور» شرح داده می شود.