گویی بانوگشسب نامه در پاسخ به این پرسش سروده شده است که چرا حماسه در انحصار مردان است؟ و شاعر رفیع الدین مرزبان پاسخ می دهد که پهلوان بانوی این حماسه بازمانده ی تاریخ فرهنگ و تمدن انسانِ ایرانی در زمان های دور است، زمانی که جامعه باور داشت زن، انسان ارزشمندی است. ازاین رو زن محور داستانی نوآیین می شود و هیچ کس شایسته تر از بانوگشسب، دختر رستمِ دستان پهلوان ملی ایران زمین، نیست. این قصه در پیوستگی اسطوره و تاریخ شکل گرفته است و بعدها شاعر، رویدادهای اسطور ه ای و حماسی را با اندیشه ی مترقی خود در دوره ی مردبرتری قرن ششم هجری بازآفرینی کرده است. بانوگشسب نامه حماسه ای یگانه است با محوریت زن که در ادبیات جهان بی مانند است.