خوب و مهربان بودن همیشه کار آسانی نیست . این که به دیگران اجازه بدهیم تا راه خودشان را بروند حتی اگر در اشتباه هم باشند و پیامد اعمالشان مخرب باشد به معنای انسانی خوب و مهربان بودن نیست.همچنین خوب بودن به این معنی نیست که به دیگران اجازه بدهیم تا از ما سوء استفاده کرده و یا ما را وادار بکنند تا کاری را بر خلاف طبیعت خود انجام بدهیم. بلکه خوب بودن کیفیتی است که بایستی با احتیاط هرچه بیشتر با آن برخورد کنیم.در موارد خاصی ممکن است مجبور به انجام کاری باشید که از نظر دیگران ممکن است خوب نباشد و این یکی از دلایلی است که به نوشتن این کتاب تحت عنوان «هنر خوب بودن» اقدام کرده ام. خوب بودن به طرز حقیقی و مثبت واقعا یک هنر است.افرادی بر این باورند که انسان ماهیت شری دارد و آن چه که بین انسان ها رخ می دهد شر است اما من،چنین باوری ندارم.باور من درست عکس باور آنهاست.من معتقدم بسیاری از کارهایی که برای یکدیگر انجام می دهیم خوب و اکثر مردم سعی می کنند تا کار درست انجام بدهند. من در مورد اخلاقیات و این که چطور بایستی با همنوعان خود رفتار بکنیم سخنرانی های زیادی به عمل می آورم. به عنوان یک مقدمه معمولا از حضار این سوال را می کنم که به عنوان یک انسان دوست دارید چه ویژگی انسانی داشته باشید؟ معمولا به آنها اجازه می دهم تا از بین ویژگی هایی چون باهوش بودن،مبتکر و خلاق بودن،واجد شرایط کار بودن،شوخ طبع بودن و ثروتمند بودن یکی را انتخاب بکنند. آنها هم چنین می توانند انسان خوب بودن را به عنوان ویژگی خود بر گزینند.بیشتر از 90% حضار این ویژگی را برای خود انتخاب می کنند.این درصد،خود به خودی گویای این حقیقت است که اولویت ما انسان ها از بین ویژگی های مختلف انسانی ،ویژگی خوب بودن است و حتی آن را ماورای ثروت بی پایان و یا هوش خارق العاده می دانیم.