این کتاب عصاره احساسات و شور و شوق دانشجویانی است که هنوز پس از پنجاه سال به دانشکده خود عشق می ورزند، بنابراین به صورت عام تنها یاد خاطرات دوران دانشجویی را در دل کسانی زنده نمی کند که در سال های جوانی در دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی درس خوانده اند بلکه به مثابه مشت نمونه خروار تداعی کننده خاطرات همه کسانی است که زمانی در دانشکده ای و دانشگاهی درس خوانده اند، در خیابانش قدم زده اند، شاد و بیخیال از پله هایش بالا رفته اند، به شوخی و شیطنت پرداخته اند و در کلاس های استادان طراز اولش دانش آموخته اند و...