شهرت رالینسون به دلیل رمزگشایی از کتیبه ی هخامنشی بیستون و ترجمه ی متن آن به فارسی است. این کار یکی از بزرگترین کشفیات باستان شناختی در سده ی نوزدهم شمرده میشود که رالینسون آن را به محمد شاه قاجار تقدیم کرد. کار رالینسون گام مهمی در شناسایی مجدد میراث باستانی ایران است؛ اگرچه حسین ابوترابیان مترجم کتاب خاطرات لیدی شیل همسر یکی از همراهان رالینسون در مأموریت ایران عقیده دارد او بیشتر با گمان دست یافتن به اسرار گنج نامه ها بود که برای کشف رموز خط میخی کوشید، این موفقیت چنان موجب شهرتش شد که ملکه ی بریتانیا لقب سر و دولت ایران نشان شیر و خورشید و انجمن آسیایی جغرافیایی لندن نشان طلا به وی اعطا کردند. به نوشته ی امانت، پس از سرجان ملکم در اوایل سده ی نوزدهم، رالینسون تواناترین شخصی بود که دستگاه هند بریتانیا در عرصه ی امور ایران پرورش داد. وی بعدها به ریاست انجمن جغرافیایی سلطنتی بریتانیا نیز رسید. رالینسون هنگامی که سرکنسول بریتانیا در بغداد بود کاوشهای باستان شناختی و تحقیقات بسیاری پیرامون تاریخ بابل و آشور انجام داد که در نتیجه به عنوان پدر آشورشناسی مشهور شد. (برگرفته از متن ناشر)