«فلسفه ساده» عنوانی است سهل و پیچیده. کتاب در عین حال که سیر گرایش های مختلف فلسفی را به زبانی ساده بیان می کند اما در این نقطه متوقف نمی شود. «فلسفه ساده» کتابی جامع درباره فلسفه فیلسوفان نیست، اصلا اگر فرض کنیم که نگارش چنین کتابی ممکن باشد. فلسفه ساده از نقطه ای خاص به جریان‌های متفاوت فکری وارد می‌شود و از همان نقطه خاص شروع به کنکاش درباره آنها می کند و در هر بخش هر چقدر پیش تر می رود بر عمق نقبی که زده می افزاید. آن نقطه خاص عبارت است از خصلت فلسفه ورزی و تفکری که خاص انسان است. اگر اندیشه و توان اندیشیدن مختص انسان باشد، آنگاه فلسفه‌ورزیدن دقیقا چه نوع اندیشیدنی خواهد بود؟ فلسفه ساده به رغم عنوان فروتنانه اش به کنش اندیشیدن پیچشی مضاعف می دهد و ماهیت انسان را در اندیشیدن به اندیشیدن می کاود.
