داستان با یک تصویر ساده شروع میشود. پسری نشسته در قطار، که خواننده نه از مقصدش باخبر است و نه چرایی سفر. حتی در آن فصل نخست اطلاعات دقیقی از پسر کسب نمی کنیم، بلکه تنها با احساسات و عواطفی که بروز می دهد به ذهن به ظاهر آرام و پردغدغه او پی می بریم. از سوی دیگر نویسنده ما را با تصویری کاملا سینمایی روبرو می کند. این قطار زندگی پسرک است. قطاری که روی ریل های پر دست اندازی می راند و از ورای هر پنجره ما را با سکانسی از زندگی دیوید آشنا می کند. روایت زندگی اش از کودکی شروع می شود. وقتی که چندان از اوضاع بیرونی سر در نمی آورده، اما تلاش ها، ابراز عواطف و زوایای دیدی که نویسنده به خواننده ارایه می دهد بی نظیر است. کتاب مثل یک دفترچه خاطرات پر از جزییات است، جزییاتی در رابطه با دنیای پیرامون این پسر، تغییراتی که در زندگیشان اتفاق می افتد، احساس او نسبت به آدمهای اندکی که دور و برش دارد و در نهایت روایتی به ظاهر ساده اما پر از جزییات بصری به خواننده عرضه می شود. روح حساس و گوشه گیر پسرک از همان ابتدا به خواننده نشان می دهد که می تواند عصاره روح جان کندی تول را در قالب این داستان بچشد. پسری آرام که دنیای نامنصف و متعصب شهرشان بی رحمانه به او می تازد و در انتها عرصه را بر او تنگ می کند. کندی تول شانزده ساله در نوجوانی توانسته دنیایی بیافریند که خواننده را حتی بیش از شاهکار دیگرش یعنی اتحادیه ی ابلهان با خود همراه می کند. دنیایی که با جدا شدن تدریجی هر یک از اجزای پازل از هم می پاشد و سرنوشت سرگردان دیوید را رقم می زند. بیان احساسات ساده و بی پرده شخصیت نخست داستان، گاهی او را تا حد یک تماشاچی صرف و انسانی به دور از عواطف معمول انسانی تنزل می دهد، اما نباید فراموش کرد که در این اثنا نویسنده در حال پرورش روح درونگرای شخصیتش است. شخصیتی که چندین برابر حساس و دل رحم است و از ناملایمتی دنیا می هراسد اما در تنگناهای زندگی نمی تواند اسب خود را به درستی هدایت کند و از موانع سر سلامت بگذرد. او نمونه کامل انسانی است که جدای ذات عاطفی و حساسش، نیاموخته چگونه با مسائل کنار بیاید. همیشه تنها سیبلی بوده برای نشانه گیری؛ چه وقتی پدرش او را برای بازی به خانه دوستش می برد و او از پسری کوچکتر از خودش کتک می خورد، چه زمانی که خبر فقدانی را می شنود، نمی تواند به درستی عکس العمل نشان دهد: اگر اتحادیه ی ابلهان را خوانده اید و دوست داشتید، این کتاب را هم بخوانید. اگر اتحادیه ابلهان را نخوانده اید، حتما این کتاب را بخوانید. منبع : کافه بوک