«آی با کلاه» از نگاه کودک بزرک شده‌ای است که هم‌زمان با دوران پایانی دبستان به انقلاب و مسایل آن و آن شور و شوقی که در جامعه بود برخورده است. در واقه نگرش کودکانه‌ی کودکی است به مسایل بزرگ (یا برای او بزرگ)-کودکی که دیگر نمی‌توانند دک‌اش کنند! و دور و برش پر از آدم بزرگ‌هایی است که در آن فضا و حال هوای دوران قبل و هم زمان و بعد از انقلاب تاثیر خواسته یا ناخواسته بر روی او و نسل او گذاشته‌اند. آدم‌بزرگ‌هایی که برای کودکان معلم و الگوهایی بودند و گاهی یک حرف و یک نگاه آن‌ها می‌توانست زندگی و دنیای بچه‌ها را تغییر دهد. و نسل سرنوشت سازی که بعدها در گروه‌های مختلف پخش شدند حاصل نگاه و آموزش های آن دوران کودکانه‌اند.